กระแต้แว้ดเสียงใส

สุดใจ กิ๊งก่อง ต้องตา สามสหายนัดเจอกันที่ใต้ร่มมะขามบริเวณสนามโรงเรียนเพื่อมารดน้ำผักที่ปลูกไว้ในแปลงนาของชาวบ้านที่มีที่นาอยู่ติดกับรั้วของโรงเรียน  ครูใหญ่และคุณครูฉวีวรรณครูประจำชั้นได้ไปขออนุญาตเจ้าของที่นาเพื่อขอใช้ประโยชน์ในการให้นักเรียนได้ทดลองปลูกผักเนื่องจากเห็นว่าหลังเก็บเกี่ยวข้าวเสร็จที่นาถูกปล่อยทิ้งไว้เฉยๆโดยไม่ได้ใช้ประโยชน์ใดๆ ซึ่งเจ้าของที่นาก็ใจดีอนุญาตให้นักเรียนปลูกผักได้ทั้งยังสามารถใช้น้ำในบ่อในการรดน้ำผักได้อีกด้วย

เมื่อมากันพร้อมหน้าทั้งสามก็เดินไปด้านหลังของโรงเรียนและลอดรั้วหนามซึ่งถูกง้างให้ห่างพอที่เด็กๆจะสามารถลอดผ่านไปได้โดยที่จะไม่ถูกลวดหนามเกี่ยวหลังเอา ซึ่งหากถึงฤดูทำนาหรือผักของนักเรียนถูกเก็บนักเรียนต้องมาช่วยกันซ่อมรั้วตรงนี้ให้สภาพดีเหมือนเดิม

DSC02418แต้แว้ด

แปลงผักของทั้งสามและเพื่อนๆในห้องเป็นผักที่ปลูกง่ายๆ มีต้นหอม ผักชีและผักบุ้งมีทั้งหมดเจ็ดแปลงซึ่งทั้งสามต้องช่วยกันรดน้ำทั้งหมด เมื่อลอดรั้วหนามออกมาที่แปลงนาที่ปลูกผักไว้ก็เห็นรุ่นพี่ ป.6 สี่คนกำลังขะมักเขม้นกับซุ้มบวบและแปลงแตงกวาที่พวกเขาช่วยกันปลูก ทั้งสามเดินตรงไปยังแปลงผักของตัวเองแล้วลงมือช่วยกันถอนต้นหญ้าออกจากแปลงผักอย่างขะมักเขม้นเช่นกันเสร็จแล้วก็เอาปุ๋ยคอกมาโรย เมื่อถอนหญ้าใกล้เสร็จต้องตาเดินไปหยิบบัวรดน้ำและถังใส่น้ำพลาสติกสีดำที่มีเชือกผูกที่หูหิ้วออกมาจากใต้กองฟางแล้วส่งถังใส่น้ำให้สุดใจ  ต้องตากับสุดใจเดินไปที่บ่อน้ำส่วน     กิ๊งก่องก็ถอนหญ้าออกจากแปลงผักและโรยปุ๋ยต่อ ไม่นานทั้งต้องตาและสุดใจก็เดินถือบัวรดน้ำกับถังน้ำที่มีน้ำเกือบเต็มมาที่แปลงผักทั้งสามคนต่างผลัดกันไปตักน้ำและช่วยกันรดน้ำแปลงผัก ในขณะที่รดน้ำผักจนใกล้จะเสร็จนั้นก็ได้ยินเสียงของนกร้อง  นกผลัดกันร้องแต้แว้ดๆแว่วมาจากทางฝั่งของหนองน้ำจริงๆแล้วได้ยินตั้งแต่ตอนที่มาถึงแต่ไม่ได้ใส่ใจนัก เสียงร้องของนกแหลมๆและเสียงดังทำให้ทุกคนอยากเห็นนกพวกนั้น กิ๊งก่องเสนอเพื่อนๆว่าหากรดน้ำแปลงผักเสร็จแล้วไปดูนกที่หนองน้ำกันและทุกคนตกลง

รดน้ำแปลงผักเสร็จก็เดินไปถามรุ่นพี่ ป.6 ว่ามีอะไรให้ช่วยไหม รุ่นพี่ตอบปฏิเสธว่าไม่มีจึงพากันเดินดุ่มๆมุ่งหน้าไปยังหนองน้ำที่อยู่ห่างออกไปราวๆสักไม่เกิน 60-70 ก้าว เสียงคุยกันอย่างตื่นเต้นบวกกับเสียงฝีท้าวที่เหยียบตอฟางแห้งๆทำให้นกตื่นตกใจและบินหนีไป ทั้งสามรีบวิ่งเร็วๆเพื่อไปให้ใกล้หนองน้ำให้เร็วที่สุดจะได้เห็นนกใกล้ๆแต่ไม่ทันการณ์นกทั้งหมดวิ่งหนีหายไปหมดแล้ว! แต่ทำไมมันวิ่งหนีไปไม่ไกล แล้วทำไมมันไม่บินล่ะ ? มันวิ่งหนีไปยังป่าละเมาะด้านหลังหนองน้ำ แต่เอ๊ะ! ฟังสิ ยังมีเสียงนกร้องอยู่แถวๆนี้อีกหรือว่ายังมีนกเหลืออยู่อีกตัว เสียงแต้แว้ด แต้แว้ดของนกยังคงดังอยู่บริเวณนี้ทั้งหมดเดินไปยังทีมาของเสียงนั้น บริเวณรอบๆหนองน้ำนี้มีผักบุ้งขึ้นอยู่บ้างประปรายและมีกอหญ้าขึ้นเป็นหย่อมๆด้านหลังเป็นป่าละเมาะเล็กๆ แล้วทั้งสามก็เห็นกอหญ้าไหวๆจึงรีบปรี่เข้าไปเห็นนกน้อยตัวเล็กๆน่ารักส่งเสียงร้องแต้แว้ดๆไม่หยุด และมันก็ไม่หยุดนิ่งอยู่กับที่เหมือนกันมันวิ่งไปวนมาหาที่ซ่อนตัว  มันร้องหาพ่อกับแม่ของมันแน่เลย มันถูกทิ้ง! สุดใจบอกกับเพื่อนๆ กิ๊งก่องบอกว่า เราต้องพามันไปส่งที่รังของมันแต่ว่ารังของมันอยู่ตรงไหนล่ะ ? สุดใจบอกว่า ไม่รู้ว่ารังมันอยู่ที่ไหน แต่ตอนนี้เราต้องช่วยกันจับมันให้ได้ก่อน แล้วทั้งสามก็ช่วยกันวิ่งไล่ลูกนกจนในที่สุดกิ๊งก่องก็ตะครุบเอาไว้ได้แต่ลูกนกร้องไม่หยุดสงสัยคงตกใจและกลัว  กิ๊งก่องจึงเอามือลูบหัวเล็กๆของนกน้อย ขนของมันยังเป็นขนอ่อนอยู่เลยท่าจะยังบินไม่ได้ ต้องตาขออุ้มลูกนกบ้าง สุดใจบอกว่า สงสัยรังนกจะอยู่บนต้นไม้ตรงป่าละเมาะนั่น เมื่อกี้พวกนกถึงได้วิ่งไปแค่ตรงนั้น ต้องตาบอกว่า  ใช่แน่ งั้นพวกเราเอาลูกนกไปส่งที่รังมันเถอะ !  ทั้งสามกำลังจะพากันเดินไปป่าละเมาะก็ได้ยินเสียงร้องเรียกเมื่อทุกคนหันหลังกลับมาก็เห็นรุ่นพี่ ป.6 สองคนกำลังเดินตรงมาหา พวกเธอกำลังจะไปไหน ? รุ่นพี่ ป.6 คนที่หนึ่งถามพร้อมกับมองลูกนกที่อยู่ในมือต้องตาลูกนกยังคงร้องแต้แว้ดไม่หยุด กิ๊งก่องตอบว่า พวกเรากำลังจะเอาลูกนกไปส่งที่รังของมันตรงป่าละเมาะนั่นครับ รุ่นพี่ ป.6 คนเดิมจึงพูดว่า อย่าเอาไปเลยวางมันไว้ตรงนี้แหล่ะเดี๋ยวพ่อนกกับแม่นกก็กลับมาหาลูกของมันเองที่มันหนีไปเพราะว่ามันตกใจพวกเธอ ใช่ รุ่นพี่ ป.6 คนที่สองพูดสำทับ นกพวกนี้มันมาหากินปลา หาอาหารตามหนองน้ำ มันเป็นนกขี้ตกใจพอมันได้ยินเสียงพวกเธอถึงได้รีบหนีไป รุ่นพี่ ป.6 คนแรกพูดอีกว่า นกน้อยตัวนี้ชื่อว่านกต้อยตีวิดแต่เรียกว่านกกระแตแต้แว้ดเพราะเสียงร้องของมัน นั่น !ได้ยินใช่ไหม ?  พ่อพี่บอกว่ามันไม่ได้ทำรังบนต้นไม้รังมันอาจจะอยู่แถวนี้ก็ได้หรือไม่ก็ตรงป่าละเมาะนั่นแต่ว่าปล่อยลูกนกไว้แถวนี้จะดีกว่าให้มันหาอาหารต่อไป ต้องตาถามว่า แล้วถ้าพ่อกับแม่มันไม่กลับมาล่ะ รุ่นพี่ ป.6 คนแรกตอบว่า มาสิ มันเป็นนกแต่มันก็ไม่ทิ้งลูกของมันหรอก พูดพลางชะเง้อไปที่ป่าละเมาะหวังว่าจะเห็นพ่อนกกับแม่นกแอบอยู่ เธอต้องวางลูกนกลงนะ อย่าอุ้มมันนานเกรงว่ามันจะเฉาเพราะไม่คุ้นมือมนุษย์ ต้องตาลังเลยังอยากอุ้มลูกนกต่อเพราะมันน่ารัก สุดใจเอามือลูบหัวลูกนกเพราะสงสาร รุ่นพี่ ป.6 คนที่สองจึงพูดว่า เอาแบบนี้ไหม วางลูกนกลงที่เดิมแล้วเราเดินกลับไปยังแปลงผักแล้วคอยดูว่าแม่นกกับพ่อนกจะกลับมาหาลูกของมันไหม หากเรายังอยู่แถวนี้มันคงไม่กล้ามาแน่ กิ๊งก่องบอกว่าแล้วถ้าเราเดินหารังมันแถวๆนี้ก่อนล่ะ หากพบก็วางลูกนกไว้ในรังของมันแล้วค่อยกลับไปที่แปลงผัก รุ่นพี่ ป.6 คนที่สองจึงพูดว่า วางมันไว้แถวนี้ง่ายกว่าให้พ่อกับแม่มันมาหาเองพวกมันยังต้องหาอาหารกินต่ออีก พี่ว่าพวกเราอย่ารบกวนมันเลย ต้องตาชั่งใจอยู่อึดใจหนึ่งจึงวางลูกนกลง พอถูกวางลงบนพื้นลูกนกก็รีบวิ่งหนีอย่างสะเปะสะปะและยังร้องไม่หยุด ต้องตาพูดว่า ไปเถอะ รีบไปจะได้รู้ว่าพ่อกับแม่ของมันจะออกมาไหม ถ้าไม่มาเราค่อยกลับมาหามันอีก

DSC02415 แต้

ทั้งห้าคนเดินกลับมาที่แปลงผัก ระหว่างที่เดินกลับมาต้องตากับสุดใจคอยมองหันหลังกลับไปดูอยู่เป็นระยะๆว่าพ่อนกกับแม่นกจะกลับมาหาลูกของพวกมันไหมและยังคงได้ยินเสียงของลูกนกร้องแต้แว้ดไม่หยุด ทั้งต้องตา สุดใจและกิ๊งก่องนั่งยองๆใต้ซุ้มบวบเพื่อหลบแดดและชะเง้อไปที่หนองน้ำอย่างใจจดใจจ่อก็ยังไม่เห็นฝูงนกผู้ใหญ่บินกลับมาหาลูกมันสักที ส่วนรุ่นพี่ ป.6 ทั้งสี่คนก็ช่วยกันดูแลซุ้มบวบและแปลงแตงกวากันอย่างแข็งขันสักพักรุ่นพี่ ป.6 คนที่สองก็พูดขึ้นว่า นั่นไงพวกมันมาแล้วเห็นไหม ทั้งต้องตา สุดใจและกิ๊งก่องดีใจรีบลุกขึ้นยืนและยืดตัวพยายามจะมองดู ต้องตาถามว่า คิดว่ามันจะเจอลูกนกไหมครับ รุ่นพี่ ป.6 คนที่สองจึงตอบว่า ต้องเจอสิ  ลูกนกคงไม่เดินไปไหนไกลและพวกมันต้องร้องหากันอยู่ตลอดแน่  ทั้งสามคนยังชะเง้อไปที่หนองน้ำตลอดเวลาแม้จะไม่เห็นชัดเจนว่าลูกนกกระแตแต้แว้ดได้เจอกับพ่อกับแม่ของมันหรือเปล่าแต่สิ่งหนึ่งที่ได้ยินคือเสียงของพวกมันที่ร้องแต้แว้ด แต้แว้ด ราวกับว่ามันร้องหาลูกน้อยตัวนั้น หวังว่าเจ้านกน้อยจะไม่หลงเดินไปไหนไกลและรอพ่อกับแม่มันอยู่ตรงพุ่มหญ้าแถวๆนั้น

แล้วทั้งสามก็หันไปถามรุ่นพี่ ป.6 อีกว่ามีอะไรจะให้ช่วยไหม รุ่นพี่ ป.6 คนที่หนึ่งจึงตอบว่า ไม่มี ใกล้จะเสร็จแล้ว พวกเธอกลับกันเถอะสายมากแล้วแดดกำลังแรงทั้งสามจึงบอกลารุ่นพี่ ป.6 ทั้งสี่คนแล้วเดินลอดลวดหนามกลับเข้าบริเวณโรงเรียนเพื่อกลับบ้าน

 

″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″″

             

โพสท์ใน เรื่องสั้น | แสดงความเห็น